Jeden z pierwszych przedstawicieli grzybów leśnych popularnie zwany kurką, pojawia się w lesie pod koniec maja i jest dostępny do października. W różnych regionach kraju możemy go spotkać pod ludowymi nazwami: lisica, liszka, lepieszka, kurza nóżka, kurza stopka, łasiczka, pieprzyk, stągiewka, jakkolwiek jednak by go nie nazywać to warto go także spróbować. Kurki mają wspaniały smak i wraz z wiosennymi warzywami mogą tworzyć ferię aromatów.

Doskonałe do smażenia, gotowania, zapiekania, makaronów, sosów, można je marynować, kisić mrozić a także suszyć. Wszyscy pamiętamy jak wspaniale jest zjeść, podczas wakacji w lesie, proste wydawać by się mogło danie jak jajecznica. Jednak o niebo lepiej będzie ona smakować z dodatkiem smażonych kurek, odrobiną cebuli i czarnego świeżo mielonego pieprzu.

Jeśli natrafimy na polanę kurek to zauważymy, że rosną one w dużych grupach i nigdy nie robaczywieją, czemu zachwyt dał nasz wieszcz Adam Mickiewicz w “Panu Tadeuszu”

“Co są godłem panieństwa, bo czerw ich nie zjada,
I dziwna, żaden owad na nich nie usiada. (…)”

Smażyć należy je krótko gdyż twardnieją przez co trącą na smaku, w lato idealne do sałatek oraz zupy ugotowanej z dodatkiem młodej włoszczyzny oraz ziemniaków z kroplą dobrej wiejskiej śmietany.

Zapraszam na grzybobranie :)
Michał Tkaczyk